Íslensku bankarnir leitast við að hagræða á efnahagsreikningi sínum með ýmsum hætti, svo sem með umtalsverðum útgreiðslum til hluthafa og sölu á fyrirtækjalánum til fagfjárfesta. Nú, eða með útgáfu á AT1-skuldabréfum, sem teljast til eiginfjár í augum eftirlitsyfirvalda.
Og eftir nýlegar breytingar á regluverkinu hér heima hefur tilbúin verðbréfun, eða svokallað SRT, bæst í vopnabúrið. Þetta er í grófum dráttum samkomulag þar sem banki greiðir ákveðið gjald til fjárfesta, sem skuldbinda sig á móti til þess að ábyrgjast útlánatöp – að minnsta kosti upp að vissu marki – í afmörkuðum hluta af lánasafninu.
Notkun á SRT, sem gerir bönkum kleift að draga úr áhættu í lánasafninu og minnka þannig eiginfjárbindingu, hefur vaxið verulega á undanförnum árum og breiðst út til fleiri ríkja og smærri banka.
Þorsteinn Friðrik Halldórsson
En þetta er sérhæfð lánaafurð og líklega þyrfti að fá sérhæfða erlenda fjárfesta að borðinu. Hluthafinn leitaði til sjóðastýringarfyrirtækjanna sem eru í fremstu röð á þessum ört vaxandi markaði og fékk sjónarmið þeirra um tilbúna verðbréfun í íslenska bankakerfinu.
„Á hverjum nýjum markaði hefst þetta með einum banka. Það þarf eina stofnun sem er tilbúin að segja „Við ætlum að gera þetta“ jafnvel þó að allir aðrir bíði til að sjá hvernig spilist úr þessu,“ segir einn af viðmælendunum.
Það er líka ákveðinn vinkill í þessu máli sem snýr að fjármálastöðugleika. Með tilbúinni verðbréfun væri áhætta í lánasafni íslensku bankanna færð yfir á erlenda fjárfesta, eðli málsins samkvæmt, frekar en til dæmis á íslenska lífeyrissjóði, sem eru nú þegar stórir hluthafar og lánveitendur í bankakerfinu.
„Ef bankar eru með minni áhættu á efnahagsreikningnum þá er minni kerfislæg áhætta til staðar í fjármálakerfinu. Ísland fékk að kenna á kröftum kerfislægrar áhættu í fjármálahruninu 2008. Í hagkerfum með samþjappað bankakerfi, eins og Ísland, þá getur álag á bankakerfið (e. banking stress) haft umtalsverðar afleiðingar í efnahagslegu, félagslegu og stjórnmálalegu tilliti,“ segir meðeigandi hjá leiðandi fyrirtæki í SRT-gjörningum.
Hluthafinn er í samstarfi við Internet á Íslandi hf. - ISNIC, skráningarstofu .is léna.
Ertu í fyrirtækjarekstri? Skráðu þitt .is lén og tengdu við tölvupóstinn þinn á einfaldan hátt.
Markaðsmál eru almennt í ólestri hjá íslenskum fyrirtækjum
Við vekjum líka athygli á viðtali við Magnús Árnason, eigandi Markía, sem vill breyta því hvernig íslensk fyrirtæki nálgast markaðsmál.
Magnús er öllum hnútum kunnur eftir að hafa verið framkvæmdastjóri stafrænnar þróunar og markaðsmála hjá Nova, framkvæmdastjóri vöruþróunar hjá hugbúnaðarfyrirtækinu Oz og alþjóðavörumerkjastjóri hjá LazyTown/Turner Broadcasting.
Þorsteinn Friðrik Halldórsson
Og með víðtæka reynslu sem markaðsráðgjafi fyrir innlend og erlend fyrirtæki af ólíkum toga dregur hann upp heldur dökka mynd af því hvernig íslensk fyrirtæki haga sínum málum upp til hópa.
„Ég hef séð undir húddið mjög víða og staðreyndin er sú að sölu- og markaðsmál eru almennt í ólestri,“ segir Magnús.
Magnús segir einnig að tilkoma gervigreindar muni leiða til fækkunar stöðugilda innan markaðsdeilda, sem og við hönnun og framleiðslu auglýsingaefnis. Hann telur að markaðsféð sem sparast verði svo nýtt til frekari auglýsingabirtinga og til þess að koma markaðsskilaboðum fyrir augu viðskiptavina.
Þorsteinn Friðrik Halldórsson
Kannski má flétta þetta saman við ummæli forstjóra Símans um daginn, sem telur að hægt sé að endurheimta hluta af því innlenda auglýsingafé sem hefur runnið til erlendra miðla á síðustu árum. Þetta er eitt af þeim tækifærum sem fjarskiptafélagið sér fólgið í kaupum á fjölmiðlum Sýnar.
„[Erlendir miðlar] hafa líka verið að bjóða upp á mjög aðgengilegar lausnir, mjög góð gögn og mikil tækifæri í markmiðuðum auglýsingum. [...] Við höfum verið að þróa lausnir sem bjóða upp á sambærilega skýrslugjöf og sambærilega „targeting“ fyrir auglýsendur. “
Við erum sem sagt með jákvæð tvö narratíf fyrir íslenska auglýsendur; annars vegar það að sparnaður vegna gervigreindar knýi meiri auglýsingakaup og hins vegar það að betri innlendar tæknilausnir beini meira fé til innlendra miðla.
